13 Μαΐ 2010

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ για το Παράρτημα

Οι κινητοποιήσεις της 5ης Μάη αποτελούν ιστορική μέρα για το εργατικό και λαϊκό κίνημα στον αγώνα ενάντια στην αντεργατική πολιτική της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΔΝΤ. Η συμμετοχή, η μαχητικότητα και η ενωτική διάθεση του κόσμου της δουλειάς, της νεολαίας, των άνεργων, των συνταξιούχων, παρά την επίθεση των κρατικών δυνάμεων της καταστολής, δείχνουν ότι ο λαός έχει στα χέρια του τη δύναμη για την ανατροπή των νέων μέτρων και συνολικά της προωθούμενης υπεραντιδραστικής πολιτικής .

Μαζί όμως με τις μεγαλειώδεις εργατικές διαδηλώσεις έκαναν την εμφάνισή τους πρακτικές τυφλής ατομικής βίας που οδήγησαν στο θάνατο των 3 εργαζομένων στη Marfin. Πρακτικές που έχουν αντικειμενικά προβοκατόρικο ρόλο. Δίνουν πάτημα στην πολιτική εξουσία να τις χρησιμοποιεί στην προσπάθεια να νομιμοποιήσει την κυβερνητική πολιτική συντριβής του εργατικού κινήματος. Καμία όμως τέτοια ενέργεια δεν μπορεί να αποκρύψει το γεγονός ότι η κυβέρνηση με την πολιτική της, οι δυνάμεις καταστολής και η εργοδοτική τρομοκρατία έχουν την πολιτική, ηθική και ουσιαστική ευθύνη για το τραγικό αυτό γεγονός.

Είναι προφανές ότι η αριστερά του συλλογικού εργατικού αγώνα και της εργατικής δημοκρατίας τοποθετείται απέναντι στην ατομική βία την οποία καταδικάζει.

12 Μαΐ 2010

Ομιλία Δ. Καζάκη στην Εκδήλωση του "Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής"

Παρακολουθείστε αυτή την ενδιαφέρουσα ομιλία του Δ. Καζάκη με θέμα το χρέος, την κρίση και την πολιτική κατεύθυνση του αγώνα.





7 Μαΐ 2010

Ξεσηκωμός για να ανατραπεί το αντεργατικό πραξικόπημα κυβέρνησης– ΕΕ–ΔΝΤ!

Οι μαζικές κινητοποιήσεις της 5ης Μάη έδειξαν μια εικόνα από το μέλλον, από ένα μέλλον κοινωνικής αντίδρασης και αναταραχής. Και πως αλλιώς άλλωστε; Οι εργαζόμενοι και η νεολαία σήμερα αμφισβητούν και αγωνίζονται με βαθιά κατανόηση της σκληρότητας των νέων μέτρων και το πλήρες αδιέξοδο στο οποίο οδηγούνται από την πολιτική που ασκεί η κυβέρνηση σε συμμαχία με το ΔΝΤ και την ΕΕ. Οι δρόμοι όλων των πόλεων γέμισαν με διαδηλωτές και αυτό είναι μόνο η αρχή. Απέναντι τους οι εργαζόμενοι είδαν τις δυνάμεις καταστολής να «χτυπάνε στο ψαχνό» ενώ ανταγωνιστικά στις μαζικές πρακτικές του κινήματος κινήθηκαν οι αντικειμενικά προβοκατόρικες πράξεις που οδήγησαν στο θάνατο 3 εργαζομένων στην MARFIN. Ένας θάνατος που έχει πολιτικό αυτουργό την κυβέρνηση και τις δυνάμεις καταστολής, ηθικό αυτουργό τον Βγενόπουλο και φυσικούς αυτουργούς όσους έβαλαν την πυρκαγιά. Δεν θα περάσει όμως το κλίμα συλλογικής ενοχής, δεν θα δεχτούμε το – αντικειμενικά τραγικό αυτό γεγονός – να γίνει η δικαιολογία για το τσάκισμα των διαδηλώσεων, την όξυνση της καταστολής.
Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ πήρε την ευθύνη να εγκρίνει το πρωτοφανές αντεργατικό πραξικόπημα των νέων μέτρων. Δεν πρόκειται για πρόγραμμα σωτηρίας της Ελλάδας, αλλά για πρόγραμμα σωτηρίας των κερδών του κεφαλαίου και των τραπεζών, πρόγραμμα αφαίμαξης προς όφελος του διεθνούς χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου, πρόγραμμα σύνθλιψης των εργατικών και λαϊκών δικαιωμάτων από τη «χούντα» κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ. Μόνο η κυβέρνηση Τσολάκογλου επί ναζιστικής κατοχής τόλμησε να προωθήσει ανάλογα μέτρα μείωσης μισθών και άγριων περικοπών!

6 Μαΐ 2010

Ο μαζικός αγώνας μπορεί να σταματήσει την κυβέρνηση και το ΔΝΤ!

Χαιρετίζουμε τους χιλιάδες διαδηλωτές, εργαζόμενους, άνεργους, νέους και συνταξιούχους, που κατέκλυσαν τους δρόμους όλων των πόλεων και της Πάτρας στις 5 Μάη. Η μαζικότητα των διαδηλώσεων δείχνει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο την απάντηση του λαού στα μέτρα και την πολιτική που ασκεί η κυβέρνηση. Οι χιλιάδες διαδηλωτές κατέκλυσαν τους δρόμους, παρά την προσπάθεια της κυβέρνησης να τρομοκρατήσει τους διαδηλωτές με τα ΜΑΤ, παρά την προσπάθεια των εργοδοτών να τρομοκρατήσουν με απειλές για απολύσεις χιλιάδων εργαζόμενων, παρά τον κοινωνικό κανιβαλισμό και τη διάσπαση που προσπαθούν να επιβάλουν μεταξύ των εργαζόμενων.

Χαιρετίζουμε την αποφασιστικότητα των εργαζόμενων να αντισταθούν στα μέτρα και την πολιτική που θέλουν να επιβάλλουν μέσω του ΔΝΤ, ΕΕ και κυβέρνηση και την οποία στηρίζουν ΝΔ και Λα.Ο.Σ. Οι κινητοποιήσεις αυτές είναι μόνο η αρχή ενός αποφασιστικού αγώνα των εργαζομένων απέναντι στην προσπάθεια της κυβέρνησης να μας γυρίσει 10ετίες πίσω, να περάσει το ψεύτικο δείλημα χρεοκοπίας των εργαζομένων ή χρεοκοπίας της χώρας.


Καταγγέλλουμε την επιλογή της κυβέρνησης και της αστυνομίας να χτυπήσουν την πορεία από την πρώτη στιγμή, κάτι που φάνηκε και στην Πάτρα. Σε μια προσπάθεια να τρομοκρατήσουν τον κόσμο, ώστε να μην διαδηλώσει ξανά, επέλεξαν με την πρώτη αφορμή να πετάξουν δακρυγόνα και χημικά κατευθείαν στο μέσο της πορείας με ξεκάθαρο στόχο να τη διαλύσουν και να τρομοκρατήσουν. Η προσπάθειά τους όμως αυτή έπεσε στο κενό, αφού η οργή του κόσμου απέναντι στα μέτρα είναι τεράστια και η αποφασιστικότητα να τα ανατρέψει ακόμα μεγαλύτερη. Η κυβέρνηση απομονωμένη κοινωνικά και πολιτικά επιλέγει το δρόμο της τρομοκράτησης και του εκφοβισμου. Η τρομοκρατία τους όμως δεν θα περάσει, ο αγώνας θα συνεχισθεί μέχρι τη νίκη!

Η κυβέρνηση είναι υπεύθυνη και για το ότι επέλεξε να περάσει τα νέα μέτρα και να επιβάλλει το ΔΝΤ και για την πρόκληση των επεισοδίων. Τα μέτρα σοκ που προσπαθεί να επιβάλλει είναι δεδομένο ότι θα προκαλέσουν τεράστιες αντιδράσεις και κοινωνικές αναταραχές και παρ’ όλο που το ξέρει καλά συνεχίζει αυτή την πολιτική. Τα επεισόδια που προκάλεσαν το θάνατο 3 συνανθρώπων μας – αντικειμενικά καταδικαστέα ως τέτοια – είναι προιόν της πολιτικής βίας των νέων μέτρων και της φυσικής βίας της καταστολής. Και φυσικά τεράστιες είναι και οι εργοδοτικές ευθύνες, αφού οι 3 εργαζόμενοι μαζί με άλλους συναδέλφους τους κρατήθηκαν «φυλακισμένοι» μέσα στη στην τράπεζα της Μαρφίν από την εργοδοτική απεργοσπασία! Οι ηθικοί αυτουργοί αυτών των τραγικών γεγονότων πρέπει να καταδικαστούν.

Ευθύνες έχουν όμως κι όσοι ως φυσικοί αυτουργοί οδήγησαν σε αυτή την τραγική εξέλιξη. Τέτοιες πρακτικές αντικειμενικά παίζουν το ρόλο της προβοκάτσιας, ακόμα κι αν δεν έγιναν από προβοκάτορες, και είναι καταδικαστέες. Η μαζική δράση του κινήματος δεν είχε και δεν έχει καμία σχέση με την τυφλή, αναποτελεσματική και πολιτικά αξιοποιήσιμη από την κυβέρνηση και τους μηχανισμούς του κράτους, βία των τυχοδιωκτικών ομάδων που δρουν στις πλάτες και σε βάρος του μαχητικού εργατικού κινήματος. Αυτές οι πρακτικές και οι ομάδες πρέπει να απομονωθούν από όλες τις δυνάμεις που δρουν στο όνομα της μαζικής ταξικής πάλης και σύγκρουσης. Αυτές οι πρακτικές δεν έχουν καμιά σχέση με την αριστερά και τα κινήματα. Το σύνολο των εργαζομένων και της νεολαίας πρέπει να διοχετεύσει την οργή του σε μαζικούς, ανυποχώρητους και ανατρεπτικούς αγώνες, που να αποτελούν πραγματικό φόβητρο για τους κυβερνώντες.

Η μεγαλύτερη πορεία των τελευταίων δεκαετιών ανοίγει νέους ορίζοντες. Ο δρόμος που έχουμε να βαδίσουμε είναι μακρύς, αλλά είναι πολύ καλύτερος από τους μονόδρομους που μας παρουσιάζουν. Η δυναμική και η αποφασιστικότητα του ελληνικού λαού έστειλε μήνυμα αντίστασης, ελπίδας και ανατροπής σε όλους τους λαούς της Ευρώπης και διεθνώς που τους ετοιμάζουν ένα αντίστοιχο μέλλον.

23 Απρ 2010

ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΣΤΟ ΧΡΕΟΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΟ ΛΑΙΚΟ ΕΙΣΟΔΗΜΑ!

Εργαζόμενοι Εργαζόμενες , Νέοι και  Νέες
     Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ σε συμμαχία με την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, οι αγορές, η «αντιπολίτευση» των ΝΔ-ΛΑΟΣ και η εργοδοσία, δεν αρκούνται από το Πρόγραμμα Σταθερότητας (της εκμετάλλευσης) και Ανάπτυξης (της κερδοφορίας των επιχειρήσεων) και από το μεγαλύτερο αντεργατικό πακέτο της νεοελληνικής ιστορίας που ανακοινώθηκε στις 3 Μαρτίου. Με ορίζοντα τον «έλεγχο» από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Δ.Ν.Τ.το Μάιο και ορόσημο το καλοκαίρι, εξαπολύουν ένα νέο καταιγισμό αντιδραστικών νομοσχεδίων με στόχους νέα δραστική περικοπή μισθών και συντάξεων και επέκταση τους και στον ιδιωτικό τομέα, νέα επέκταση των ορίων συνταξιοδότησης στα 67, ύστερα από σαράντα χρόνια δουλειά και με μειωμένες κατά 30- 40 % τις συντάξεις, απελευθέρωση των απολύσεων, κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων και ιδωτικοποίηση – εμπορευματοποίηση – ξεπούλημα ό,τι κινείται, ό,τι αναπνέει.
     Καλούν μάλιστα τους εργαζόμενους –ιδιαίτερα τους νέους– για ακόμη μια φορά να θυσιάσουν όχι μόνο κάθε έννοια εργατικού δικαιώματος, αλλά και κάθε ελπίδα ότι κάποια στιγμή η ζωή τους μπορεί να βελτιωθεί, στο όνομα της «εθνικής προσπάθειας» να μη χρεοκοπήσει η χώρα, να μειωθούν τα σπρεντς, να αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα.
     Και φυσικά όταν λένε να καλύψουμε το Δημόσιο χρέος εννοούν να τα ξαναπάρουν από τους εργαζόμενους, από τα φτωχά και μεσαία λαϊκά στρώματα για να καλύψουν το χρέος δανεισμού που πήραν όλα αυτά τα χρόνια οι κυβερνήσεις για να χρηματοδοτήσουν επενδυτικά προγράμματα, δήθεν εθνικά οράματα «Ολυμπιάδας», για να ‘φάνε’ και να κλέψουν οι ημέτεροι, οι διάφοροι «κύριοι SIEMENS» και οι λογοίς – λογοίς ‘Βατοπεδιανοί’. Δεν είναι χρέος που το πήραν για να ενισχύουν τους μισθούς και τα μεροκάμματα, το Εθνικό Σύστημα Υγείας, την Παιδεία, μορφές λαικά χρήσιμων υποδομών όπως τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς ή για να ενισχύσουν την αγροτική παραγωγή.
    Μάθαμε μάλιστα επάνω στο πετσί μας πως παρά το γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια η Ελλάδα βρισκόταν με σταθερά θετικούς ρυθμούς καπιταλιστικής ανάπτυξης ο λαός είδε τα δικαιώματα του να συμπιέζονται γιατί η αναπτυξιακή πολιτική που στοχεύει στην ενίσχυση της κερδοφορίας του μεγάλου κεφαλαίου δεν συμβαδίζει με τα δικαιώματα των εργαζομένων και της νεολαίας. Η ελληνική κυβέρνηση θέλει την άμεση συμμετοχή της ΕΕ και του ΔΝΤ ώστε και ρευστό να έχει να προσφέρει στους μεγαλο-επιχειρηματίες που θα επιδοτήσει, και κυρίως να τοποθετήσει πιο άμεσα και ορατά τους ισχυρούς συμμάχους της ώστε να αλλάξει καταθλιπτικά τους συσχετισμούς σε βάρος του εργατικού και νεολαίστικκου κινήματος!
   Διότι μετά την εμπλοκή της ΕΕ και του ΔΝΤ κάθε νέο μέτρο από επιλογή της θα ονομάζεται ‘αναγκαστικό μέτρο’ στο όνομα της συμφωνίας με τους γραφειοκράτες είτε της ΕΕ είτε του ΔΝΤ, είτε και των δύο μαζί.
     Η προσφυγή επομένως στο Δ.Ν.Τ. από την κυβέρνηση σε συμφωνία με την Ε.Ε., γίνεται με αντάλλαγμα μια χώρα –ένα λαό– παραδομένο στις διεθνείς και εγχώριες αγορές, στους κερδοσκόπους και τους τραπεζίτες!
Και γίνεται παρά του ότι η διεθνής εμπειρία αποδεικνύει ότι καμία χώρα δεν βγήκε αλώβητη από μια τέτοια επιλογή. Αυτό δείχνει η εμπειρία από Ουγγαρία, Λετονία!

Κάτω τα νέα μέτρα, η πολιτική του Προγράμματος Σταθερότητας!