Στην Πάτρα η απεργία είχε συμμετοχή και πορεία έγινε! Μπορεί τα προηγούμενα να ακούγονται προφανή για μια μέρα που η ΑΔΕΔΥ έχει καλέσει σε απεργία, αλλά αυτή την φορά μόνο δεδομένα δεν ήταν. Δεν ήταν δεδομένα διότι στα πλαίσια της χρόνιας ήττας και ενσωμάτωσης του εργατικού κινήματος, η ΠΑΣΚΕ και η υπόλοιπη συνδικαλιστική γραφειοκρατία προσπάθησαν να κάνουν το τελειωτικό χτύπημα: να απαξιώσουν την απεργία, να αποσιωπήσουν τις συνέπειες της κυβερνητικής πολιτικής και του προγράμματος σταθερότητας, να μην βάλουν ΟΥΤΕ πορεία την ημέρα της απεργίας. Σήμερα καταργείται η προσπάθεια της σοσιαλδημοκρατίας να διατηρήση ένα "ανεξάρτητο" από την κυβέρνηση προσωπείο ως προς τις συνδικαλιστικής παρατάξεις. Το ψεύτικο "δεν είμαστε πάντα με το ΠΑΣΟΚ" ή του "κάνουμε και αντιπολίτευση από τα κάτω" καταρρίπτεται και μάλιστα πολύ άγαρμπα. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι η προσπάθεια να υπονομεύσουν τις αγωνιστικές διαθέσεις των εργαζομένων ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΒΓΗΚΕ. Και στην Πάτρα πορεία των εργαζομένων τελικά οργανώθηκε και μάλιστα με σημαντική μαζικότητα (πάνω από 1000 στην πορεία που ξεκίνησε από το εργατικό κέντρο αλλά και περίπου άλλοι τόσοι στην πορεία του ΠΑΜΕ). Ως ΑΝΤΑΡΣΥΑ χαιρετίζουμε αυτή την πραγματική κίνηση χειραφαίτησης του εργατικού κινήματος, αναγνωρίζοντας παράλληλα την ανάγκη για βαθύτερη και ουσιαστική ανασυγκρότηση, την ανάγκη για πιο πλατιά, μαζική και ριζοσπαστική πάλη. Καλούμε το σύνολο των εργαζομένων να συμβάλουν στον αγώνα για την υπεράσπιση των αναγκών και των δικαιωμάτων μας. Στην ανάγκη για ένα μαζικό κίνημα που με τρόπο ριζοσπαστικό και ενωτικό θα ανατρέψει τα κυβερνητικά σχέδια και το πρόγραμμα σταθερότητας που σταθεροποιεί τα κέρδη τους και αποσταθεροποιεί τις ζωές μας! Να οργανώσουμε τον αγώνα ενιαία και ανά κλάδους. Να γίνει η 24η Φλεβάρη μέρα Πανεργατικής απεργίας!
Κατηγορίες
- ΑΝΤΑΡΣΥΑ (50)
- Απεργίες (13)
- Εργασιακά (21)
- Κείμενα Αγωνιστών (9)
- Κρίση (7)
- Πορείες (26)
- Ψηφοδέλτιο Εκλογές Σεπτέμβρης 2015 (2)
11 Φεβ 2010
10 Φεβ 2010
Αναδιάρθρωση Εργασιακών Σχέσεων - Σχετικές Σελίδες
Η γνώση της πραγματικότητας είναι βασική παράμετρος για να μπορέσουμε να την αλλάξουμε! Η κατανόηση των τάσεων της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης απαραίτητο βήμα για την άρθρωση πολιτικά ριζοσπαστικών και νικηφόρων αγώνων. Σε αυτό το post ξεκινάμε μια προσπάθεια να συμμαζέψουμε σελίδες όπου κάποιος μπορεί να δει μελέτες και κείμενα πάνω στο ζήτημα της Αναδιάρθρωσης των Εργασιακών Σχέσεων. Μην μπείτε μια φορά σε αυτό το post διότι σκοπεύουμε να το αναβαθμίζουμε και να το εμπλουτίζουμε διαρκώς. Και φυσικά κάθε συνεισφορά ευπρόσδεκτη, είτε πρόκειται για προσωπικό κείμενο, είτε για παραπομπή σε άλλο σύνδεσμο.
Μελέτες - Αναφορές για τις Εργασιακές Σχέσεις στην χώρα μας:
- Ετήσια Έκθεση ΙΝΕ-ΓΣΕΕ 2009
- Εργασιακές Σχέσεις στην Ελλάδα (Γ. Κούζης)
- Οικονομική Προσαρμογή και Εργασιακές Σχέσεις (Χρήστος Α. Ιωάννου)
Μελέτες - Αναφορές για τις Εργασιακές Σχέσεις στην ΕΕ:
- Ευρωπαική Επιτροπή - Απασχόληση, Κοινωνικές Υποθέσεις και ίσες ευκαιρίες
- Employment, Law and the Lisbon Treaty
- Report 2005-2008 για τις Βιομηχανικές Εργασιακές Σχέσεις στην Ευρώπη
- Green Paper on 'Modernising labour law to meet the challenges of the 21st century
Μελέτες - Αναφορές για τις Εργασιακές Σχέσεις Διεθνώς:
Από την ιστορία του κινήματος...
Οι Εργασιακές Σχέσεις σε Συγκεκριμένες Κοινωνικές Κατηγορίες:
6 Φεβ 2010
ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΕΝΩΤΙΚΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟ
Παρακάτω παραθέτουμε το κείμενο πρωτοβουλίας για την οργάνωση της απεργίας στις 10/2 και την πραγματοποίηση διαδήλωσης.
Oι πρώτες εκατό ημέρες της νέας διακυβέρνησης ήταν αρκετές για να δείξουν όχι κυρίως την γρήγορη συντηρητική αλλαγή πορείας από τις ανέξοδες προεκλογικές εξαγγελίες, αλλά τα βαθύτερα σχέδια προώθησης μιας πολιτικής που για τους εργαζόμενους δεν αφήνει τίποτα όρθιο στην αποδοχή της συντηρητικής πολιτικής της της Ε.Ε και του ΣΕΒ. Σε ένα πρωτοφανή συντονισμό κυβέρνηση, Ευρωπαϊκή Ένωση και Ν.Δ., με την επικουρία των ΜΜΕ προχωρούν στην δημοσιονομική τρομοκράτηση των εργαζομένων, με απώτερο σκοπό την επιβολή αντεργατικών και αντιασφαλιστικών μέτρων και ξεπέρασμα της κρίσης μέσα από τις ίδιες πολιτικές που οδήγησαν σε αυτή:
Μείωση μισθών και συντάξεων, απολύσεις, επιβολή νέων φόρων, πάρα πέρα αποδιάρθρωση του χρόνου εργασίας, της μόνιμης, σταθερής και ασφαλιστικά καλυμμένης εργασίας.
Στο στόχαστρο αυτό το διάστημα έχουν μπει το ασφαλιστικό σύστημα, οι εργασιακές σχέσεις, το εισόδημα των εργαζόμενων.
Ο κίνδυνος να οδηγηθούμε σε ολοκληρωτική ανατροπή πολύχρονων κατακτήσεων, όπως η κοινωνική ασφάλιση, η σταθερή και ασφαλισμένη εργασία, το 8ωρο, το εισόδημα είναι άμεσα ορατός.
Η κυβερνώντες έχουν ήδη εκδηλώσει τις διαθέσεις της.
Μπροστά σ' αυτή τη ζοφερή κατάσταση η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ (ΠΑΣΚΕ –ΔΑΚΕ) όχι μόνο αδυνατεί να οργανώσει και να εμπνεύσει την αντίσταση των εργαζόμενων, όχι μόνο δεν δίνει αγωνιστική διέξοδο στις αγωνίες, στις ανησυχίες και στις προσδοκίες των εργαζόμενων αλλά διασπά με την στάση της το ενιαίο μέτωπο των εργαζομένων με την απόφαση της για πιθανή απεργία μετά( !) τις 10 Φλεβάρη που έχουν κηρύξει εργατικές ομοσπονδίες που πρόσκεινται στο ΠΑΜΕ και η ΑΔΕΔΥ.
Με την στάση αυτή η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ διευκολύνει το πέρασμα των κυβερνητικών επιλογών και διευκολύνει την πολιτική τσακίσματος του συνδικαλιστικού κινήματος.
Αν τώρα, μέσα σε αυτό το φόντο, δεν υπάρξει ενωτικός αγωνιστικός συντονισμός των σωματείων, των ομοσπονδιών, των επιτροπών αγώνα, των αγωνιζόμενων εργαζομένων, με άμεση προβολή και διεκδίκηση των εργατικών αναγκών και δικαιωμάτων, η κυβέρνηση θα εφαρμόσει ανεμπόδιστα όλα τα φανερά και κρυφά αλλεπάλληλα πακέτα αντιλαϊκών μέτρων.
Ήλθε επί τέλους η ώρα να πούμε ένα βροντερό ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ σε όλους εκείνους που θέλουν να μας φορτώσουν και πάλι τις συνέπειες των πολιτικών τους.
Η ανάγκη αυτή μας οδήγησε στην ανάληψη της πρωτοβουλίας για κάλεσμα αγωνιστών που επιδιώκουν όχι γενικά μια αγωνιστική διέξοδο απέναντι στην επίθεση που δεχόμαστε, αλλά
ένα συντονισμό ενεργειών και δράσεων από σωματεία και επιτροπές αγώνα, ξεπερνώντας τα περιοριστικά όρια που υψώνει η πολιτική του ΠΑΜΕ, ώστε οι ίδιοι οι εργαζόμενοι να πάρουν την υπόθεση του αγώνα στα χέρια τους για μια προγραμματισμένη εργατική αντεπίθεση που να αμφισβητεί την τρομοκρατία των ελλειμμάτων και του συμφώνου σταθερότητας, θα βάλει τις ανάγκες μας πάνω από τους νόμους της αγοράς για:
- Γενναίες αυξήσεις στους μισθούς και τα μεροκάματα, ενσωμάτωση όλων των επιδομάτων (πλην δώρων, οικογενειακών και θέσης) στο βασικό, ώστε να ζούμε από ένα μισθό. Να πληρώσουν την κρίση οι έχοντες και κατέχοντες και κερδοσκόποι.
- Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους, όχι στις ελαστικές σχέσεις εργασίας.
- Κατάργηση των αντιασφαλιστικών νόμων, στήριξη του αναδιανεμητικού συστήματος.
- Ακύρωση των Ιδιωτικοποιήσεων μεγάλων κρατικών επιχειρήσεων
- Δημόσια και πραγματικά Δωρεάν Παιδεία και Υγεία για όλους.
- Δημοκρατία στους χώρους δουλειάς, διάλυση των μηχανισμών καταστολής και της εργοδοτικής αυθαιρεσίας
Στόχος είναι στη βάση αυτών των αιτημάτων να συμβάλλουμε στην ανάπτυξη ¨από τα κάτω¨ ενός αυθεντικού κινήματος ικανού να διαχειρίζεται ένα συλλογικό, αποφασιστικό και παρατεταμένο αγώνα ουσίας, βάθους και προοπτικής.
Σ΄ αυτή τη λογική οφείλουμε να ουσιαστικοποιήσουμε τη συγκυρία που διαμορφώνεται με τη κήρυξη από ομοσπονδίες και ΑΔΕΔΥ της απεργίας στις 10 Φλεβάρη ώστε με την αυτοτελή μας παρουσία με εκδηλώσεις, συλλαλητήρια, ανακοινώσεις, περιοδείες κ.α).να υπηρετήσουμε το εργατικό κίνημα στο σήμερα και στην προοπτική του!
Με μια τέτοια στάση θεωρούμε πως μπορεί να εκδηλωθούν οι πραγματικές διαθέσεις όλων μας αφού ο αγώνας στα αιτήματα και στη διαχείριση του δεν θα εκχωρείται σε τρίτους αλλά θα είναι δικός μας με ευρύτερη συνδικαλιστική αλλά και πολιτική σημασία!
Καλούμε
[Το κάλεσμα θα συμπληρωθεί με βάση τη συζήτηση που θα διεξαχθεί στον ανοιχτό συντονισμό της Κυριακής 7/2/2010, ώρα 18:30 στο ΕΚΠ]
Λίστα Υπογραφών μέχρι 5/2/2010:
Αναγνωστάκης Αλέκος, Συνταξιούχος Καθηγητής
Αρβανίτης Γιάννης, Καθηγητής Μέσης Εκπαίδευσης, Α’ ΕΛΜΕ Αχαΐας
Βάρδας Αλέκος, Λογιστής
Γκέκας Χρήστος, Υπάλληλος ΕΛΓΑ
Δημακόπουλος Πέτρος, Υπάλληλος Τεχνικής Εταιρίας
Κανελλής Δημήτρης, Μηχανικός, Μέλος του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών
Κατσιγιάννη Ευδοκία, Καθηγήτρια Μέσης Εκπαίδευσης, μέλος ΕΛΜΕ
Κοκκινάκη Αναστασία, Υπάλληλος της Αγροτικής Τράπεζας
Λιάγκου Βασιλική, Μηχανικός Η/Υ, εργαζόμενη στο Ι.Τ.Υ., ωρομίσθια εκπαιδευτικός στα ΤΕΙ Μεσολλογίου. Μέλος της Διοικούσας Επιτροπής του ΤΕΕ/ ΤΔΕ.
Μπελιάς Δημήτρης, Εργαζόμενος στην ΙΝΤΡΑΚΟΜ
Μπούρδαλας Παναγιώτης, Καθηγητής Μέσης Εκπαίδευσης, Α’ ΕΛΜΕ Αχαΐας
Παπαδήμας Βησαρίων, Εργαζόμενος στο Νοσοκομείο Αγ. Ανδρέας
Πελεκούδας Γιώργος, Υπάλληλος στο Κέντρο Ψυχικής Υγείας
Ποδιάς Κώστας, Εργαζόμενος σε Καταστήματα Υπηρεσιών Διαδικτύου
Τζουραμάνης Θανάσης, Εργαζόμενος στο Δήμο Πατρέων
Χαμηλάκη Κατερίνα, Αρχαιολόγος, Υπάλληλος Υπουργείου Πολιτισμού
Να Συντονιστούμε για την Απεργία
Την Κυριακή 7/2 στις 18:30 στο χώρο του Εργατικού Κέντρου Πάτρας, έχει καλεστεί ανοιχτό μάζεμα - συντονισμός εργαζομένων με στόχο την οργάνωση της απεργίας και της διαδήλωσης στις 10 Φλεβάρη. Σε μια εποχή κρίσης και κυβερνητικής επίθεσης, στην περίοδο που η συνδικαλιστική γραφειοκρατία επιλέγει να αποσιωπήσει τις αγωνιστικές διαθέσεις του κόσμου, να μπλοκάρει κάθε προσπάθεια ανάπτυξης αγώνων, η οριζόντια και από τα κάτω οργάνωση του κόσμου είναι πιο αναγκαία από ποτέ. Καλούμε κάθε εργαζόμενο που ανησυχεί για την πορεία του αγώνα και την ανάπτυξη του κινήματος, κάθε εργαζόμενο που συνειδητοποιεί την ανάγκη να ορθώσουμε το τοίχος της αντίστασης, να περευρεθεί και να συμμετάσχει σε αυτή την προσπάθεια συντονισμού.10 του Φλεβάρη απεργούμε! 10 του Φλεβάρη διαδηλώνουμε! Κάτω η πολιτική της αντεργατικής επίθεσης και του προγράμματος σταθερότητας. Αγώνας για τα συμφέροντα και τις ανάγκες της κοινωνικής πλειοψηφίας.
2 Φεβ 2010
10 Φλεβάρη ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ!
Η περίοδος χάριτος της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ έχει πια περάσει. Οι φρούδες ελπίδες πάνω στις οποίες το ΠΑΣΟΚ πήρε την εξουσία έχουν πια καταρρεύσει. Σήμερα, λίγους μήνες μετά την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με έναν νέο γύρο πρωτοφανούς αντεργατικής επίθεσης. Η νέα κυβέρνηση εκμεταλλεύεται την προβληματική κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, εκμεταλλεύεται τις ‘πιέσεις’ που διαμορφώνονται από τα επιτελεία της ΕΕ για την τήρηση του Συμφώνου Σταθερότητας με στόχο να φέρει πρόσθετες αντεργατικές μεταρρυθμίσεις, να διαμορφώσει μια ακόμα χειρότερη πραγματικότητα για την εργαζόμενη κοινωνική πλειοψηφία. Είναι η απάντηση που αυτοί δίνουν στην οικονομική κρίση, η υπέρβαση της δηλαδή με κριτήριο την διατήρηση της κερδοφορίας των κεφαλαιούχων σε βάρος των δικαιωμάτων εργαζομένων. Το ΠΑΣΟΚ δεν διαφωνεί με την ΕΕ και τα οικονομικά επιτελεία. Απλώς ακολουθεί μια τακτική «τραβάτε με και ας κλαίω» ρίχνοντας την ευθύνη δήθεν μόνο στην ΕΕ.
Η πολιτική της κυβέρνησης καταδεικνύεται από τις επιλογές της σε όλα τα μέτωπα: από την αντιμετώπιση των αγροτών, την νέα φοροεπιδρομή βάθους, την προσπάθεια θεσμοθέτησης της επισφαλούς εργασίας, την μείωση εισοδήματος, την διάλυση του ασφαλιστικού. Οι βασικές κατευθύνσεις της κυβέρνησης δείχνουν την επιλογή της αντεργατικής πολιτικής:
* Το καθεστώς λιτότητας θα ενταθεί αφού μέσα στα πλαίσια της οικονομικής κρίσης, οι δυνάμεις της εργοδοσίας έχουν βρει την ευκαιρία να ρίξουν ακόμα πιο κάτω τους μισθούς και τα μεροκάματα. Την ίδια στιγμή η διέξοδος για τα οικονομικά του κράτους γίνεται για άλλη μια φορά η φοροεπιδρομή. Ο νέος νόμος «τα παίρνει» για άλλη μια φορά από τους εργαζόμενους και όχι από το μεγάλο κεφάλαιο!
* Την ίδια στιγμή οδηγούμαστε σε περαιτέρω διάλυση του κράτους πρόνοιας. Τόσο όσον αναφορά την παιδεία όσο και για το εθνικό σύστημα υγείας δεν παρουσιάζεται αύξηση της χρηματοδότησης.
* Παράλληλα η κυβέρνηση όχι μόνο προχωρά την υλοποίηση του αντιασφαλιστικού νόμου που ψήφισε η ΝΔ αλλά επιπλέον ανοίγει την συζήτηση για πρόσθετες αλλαγές που διαλύουν την κοινωνική ασφάλιση και ενισχύουν τις ανταποδοτικές – κεφαλαιοποιοητικές λογικές.
* Σε μια περίοδο που η ανεργία μαστίζει μεγάλες μερίδες των εργαζομένων και πολύ πιο έντονα την νέα γενιά, το ΠΑΣΟΚ προτείνει ως «λύση» τις ελαστικές – επισφαλείς - μορφές απασχόλησης.
* Χτυπά το αγροτικό εισόδημα και την αγροτική παραγωγή αρνούμενη την επί της ουσίας επιδότηση και στήριξη της ίδιας της παραγωγής, των παραγωγών και το χτύπημα των μεσαζόντων.
* Επιπρόσθετα εντείνεται η πολιτική ιδιωτικοποιήσεων και Συμπράξεων Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα και την ιδιωτικοποίηση κοινωφελών επιχειρήσεων όπως η ΔΕΗ!
Είναι σαφές ότι η πολιτική αυτή στοχεύει στην ακόμα μεγαλύτερη οικονομική συμπίεση των λαϊκών στρωμάτων, στην περαιτέρω ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, στην ακόμα μεγαλύτερη εκτίναξη της ανεργίας, στη διάλυση – ιδιωτικοποίηση των θεσμών του κοινωνικού κράτους. Είναι η πολιτική της Σταθεροποίησης των κερδών με βάση το βάθεμα της εκμετάλλευσης των εργαζομένων.
Αντιστοιχεί ο πιο μαζικός και ανυποχώρητος αγώνας απέναντι σε αυτή την πολιτική, αντιστοιχεί η πιο έντονη πάλη για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων και της νεολαίας. Οι εργαζόμενοι πρέπει να συγκροτήσουν άμεσα το μέτωπο της αντιπαράθεσης με την κυβερνητική πολιτική. Για τις ανάγκες και τα δικαιώματα μας οφείλουμε να ενισχύσουμε την πάλη για τον μισθό, την πάλη για τις εργασιακές σχέσεις, την πάλη για την ενίσχυση των δομών κοινωνικής πρόνοιας, την πάλη για ένα δίκαιο φορολογικό σύστημα, την πάλη για ένα ισχυρό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης, την πάλη για την ανατροπή της πολιτικής λιτότητας, την πάλη για να μην πληρώσουν οι εργαζόμενοι και τις ίδιες τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης. Τον δρόμο χαράζουν οι αγώνες των εργαζομένων , η πάλη του αγροτικού κινήματος και ο οριζόντιος συντονισμός των επιτροπών κόντρα στην υποταγμένη διοίκηση της ΠΑΣΕΓΕΣ, η πάλη των εργαζομένων στην WIND, τη Forthent, της HOL, η πάλη για υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων στο χώρο των τεχνικών, οι αγώνες των εργαζομένων στην ΗΜΕΡΑ, η πάλη των Stagers, η απεργία των λιμενεργατών. Αυτός ο δρόμος, ο δρόμος της συλλογικής αντίστασης αποτελεί την μόνη εγγύηση για την επίτευξη νικών για τα δικαιώματα και τις ανάγκες μας. Σε αντίθεση με ότι θέλουν να μας πουν, η ιστορία των αγώνων αποδεικνύει ότι μπορούμε να μπλοκάρουμε την πολιτική τους, μπορούμε να κερδίσουμε!
…η Συνδικαλιστική γραφειοκρατία όμως κοιμάται εσκεμμένα
Οι γραφειοκρατικές ηγεσίες των ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ κατ’ επιλογήν ευνοούν ένα κλίμα κοινωνικής ειρήνης και βοηθούν στο να περάσει η λογική του «εθνικού προβλήματος», της κρίσης που μας «αφορά το ίδιο όλος», που «όλοι πρέπει να καλύψουμε την τρύπα» και τελικά της πολιτικής σύγκλισης με την επιλογή του ΣΕΒ για μηδενικές αυξήσεις! Σήμερα η ΑΔΕΔΥ πιεζόμενη βάζει μια απεργία που η ΠΑΣΚΕ ούτε καν προπαγανδίζει ενώ αντίστοιχα στη ΓΣΕΕ η ΠΑΣΚΕ επιλέγει να μην μπει απεργία ώστε να διαφυλαχθεί το κλίμα ηρεμίας που τόσο έχει ανάγκη το ΠΑΣΟΚ σήμερα! Οι επιλογές αυτές είναι πλήρως αντίθετες με τις ανάγκες των εργαζομένων και της νεολαίας. Σε μια εποχή που η εργοδοσία και η κυβέρνηση εξαπολύουν έναν νέο γύρο σκληρών αναδιαρθρώσεων, όσοι επιλέγουν τον δρόμο της κοινωνικής ειρήνης αντικειμενικά διευκολύνουν τον δρόμο για την υλοποίηση των αντεργατικών μεταρρυθμίσεων, αποδυναμώνουν το εργατικό κίνημα.
Ως ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. παλεύουμε για την σύγκλιση απεργίας στις 10 Φλεβάρη από το μεγαλύτερο δυνατό σύνολο σωματείων. Η ΓΣΕΕ να ακούσει τις πραγματικές διαθέσεις των εργαζομένων και να βάλει απεργία με προοπτική. Μονάχα μέσα από τη συγκρότηση μαζικών αγώνων σε κάθε χώρο δουλειάς και συντονισμένα κόντρα στην κυβερνητική πολιτική, μονάχα μέσα από την πιο έντονη κοινωνική και πολιτική πάλη μπορεί να βελτιωθεί η θέση των εργαζομένων και της νεολαίας, να πετύχουμε νίκες. Καλούμε το σύνολο των δυνάμεων της αριστεράς και του κινήματος να παλέψουμε από κοινού σε αυτή την κατεύθυνση, να παλέψουμε για μια μαζική απεργία στις 10/12 κόντρα στις λογικές ειρήνης με την εργοδοσία και την κυβέρνηση. Καλούμε το σύνολο των εργαζομένων και της νεολαίας, το σύνολο των πρωτοβάθμιων σωματείων σε έναν συντονισμένο αγώνα που θα καταφέρει να βάλει ανάχωμα στον νέο γύρο επίθεσης, που θα καταγάγει νίκες προς όφελος των συμφερόντων της κοινωνικής πλειοψηφίας. Να ανατραπεί η πολιτική Σταθεροποίησης Κερδών και εκμετάλλευσης ανθρώπων! Στις 16 Φλεβάρη διαδηλώνουμε την άρνηση και την αντίσταση στο Πρόγραμμα Σταθερότητας που συγκεφαλαιώνει την αντιλαϊκή επίθεση.
Παλεύουμε για:
* Μόνιμη και Σταθερή Δουλειά για όλους – 5ήμερο, 7ωρο, 35ωρο
* Δημόσια Ασφάλιση για όλους, με μείωση των ορίων συνταξιοδότησης, αυξήσεις των συντάξεων – έξω τα ταμεία από τον χρηματιστηριακό τζόγο – κατάργηση των αντιασφαλιστικών νόμων Κατάργηση του θεσμού των επινοικιαζόμενων εργαζομένων, της άνισης μεταχείρισης των ξένων
* 1400 ευρώ κατώτατο μισθό – καμία μείωση των δημόσιων δαπανών για να πληρωθεί το ληστρικό «δημόσιο χρέος»
* Προστασία των ανέργων, επίδομα ανεργίας ίσο με το βασικό μισθό που διεκδικούμε – παραγραφή των δανείων – πλήρης υγειονομική κάλυψη, ο χρόνος ανεργίας να μετρά ως συντάξιμος
* Αύξηση της φορολογίας του κεφαλαίου – πάγωμα και μειώσεις των τιμολογίων των ΔΕΚΟ και των τιμών στα είδη λαϊκής κατανάλωσης
* Όχι στις ιδιωτικοποιήσεις και τα ΣΔΙΤ - όλες οι επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας (ενέργεια, επικοινωνίες, υγεία, ύδρευση, συγκοινωνίες) να είναι αποκλειστικά δημόσιες και με εργατικό – κοινωνικό έλεγχο
* Δικαίωση του αγώνα των Αγροτών! Να μην εφαρμοστεί η ΚΑΠ – κατοχύρωση, εγγύηση και βελτίωση του εισοδήματος των φτωχών και μεσαίων αγροτών, στήριξη και ενίσχυση των συνεταιρισμών ως προς την οργάνωση της αγροτικής παραγωγής και την μεταποίηση του προϊόντος.
* Να μην εφαρμοστεί το Πρόγραμμα Σταθερότητας. Κατάργηση του Συμφώνου Σταθερότητας – όχι στην πολιτική της ΕΕ, απειθαρχία στη Συνθήκη της Λισσαβόνας, πάλη για την έξοδο από την ΕΕ.
Η πολιτική της κυβέρνησης καταδεικνύεται από τις επιλογές της σε όλα τα μέτωπα: από την αντιμετώπιση των αγροτών, την νέα φοροεπιδρομή βάθους, την προσπάθεια θεσμοθέτησης της επισφαλούς εργασίας, την μείωση εισοδήματος, την διάλυση του ασφαλιστικού. Οι βασικές κατευθύνσεις της κυβέρνησης δείχνουν την επιλογή της αντεργατικής πολιτικής:
* Το καθεστώς λιτότητας θα ενταθεί αφού μέσα στα πλαίσια της οικονομικής κρίσης, οι δυνάμεις της εργοδοσίας έχουν βρει την ευκαιρία να ρίξουν ακόμα πιο κάτω τους μισθούς και τα μεροκάματα. Την ίδια στιγμή η διέξοδος για τα οικονομικά του κράτους γίνεται για άλλη μια φορά η φοροεπιδρομή. Ο νέος νόμος «τα παίρνει» για άλλη μια φορά από τους εργαζόμενους και όχι από το μεγάλο κεφάλαιο!
* Την ίδια στιγμή οδηγούμαστε σε περαιτέρω διάλυση του κράτους πρόνοιας. Τόσο όσον αναφορά την παιδεία όσο και για το εθνικό σύστημα υγείας δεν παρουσιάζεται αύξηση της χρηματοδότησης.
* Παράλληλα η κυβέρνηση όχι μόνο προχωρά την υλοποίηση του αντιασφαλιστικού νόμου που ψήφισε η ΝΔ αλλά επιπλέον ανοίγει την συζήτηση για πρόσθετες αλλαγές που διαλύουν την κοινωνική ασφάλιση και ενισχύουν τις ανταποδοτικές – κεφαλαιοποιοητικές λογικές.
* Σε μια περίοδο που η ανεργία μαστίζει μεγάλες μερίδες των εργαζομένων και πολύ πιο έντονα την νέα γενιά, το ΠΑΣΟΚ προτείνει ως «λύση» τις ελαστικές – επισφαλείς - μορφές απασχόλησης.
* Χτυπά το αγροτικό εισόδημα και την αγροτική παραγωγή αρνούμενη την επί της ουσίας επιδότηση και στήριξη της ίδιας της παραγωγής, των παραγωγών και το χτύπημα των μεσαζόντων.
* Επιπρόσθετα εντείνεται η πολιτική ιδιωτικοποιήσεων και Συμπράξεων Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα και την ιδιωτικοποίηση κοινωφελών επιχειρήσεων όπως η ΔΕΗ!
Είναι σαφές ότι η πολιτική αυτή στοχεύει στην ακόμα μεγαλύτερη οικονομική συμπίεση των λαϊκών στρωμάτων, στην περαιτέρω ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, στην ακόμα μεγαλύτερη εκτίναξη της ανεργίας, στη διάλυση – ιδιωτικοποίηση των θεσμών του κοινωνικού κράτους. Είναι η πολιτική της Σταθεροποίησης των κερδών με βάση το βάθεμα της εκμετάλλευσης των εργαζομένων.
Απέναντι σε αυτή την πολιτική αντιστοιχεί ο πιο μαζικός Αγώνας!
Αντιστοιχεί ο πιο μαζικός και ανυποχώρητος αγώνας απέναντι σε αυτή την πολιτική, αντιστοιχεί η πιο έντονη πάλη για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων και της νεολαίας. Οι εργαζόμενοι πρέπει να συγκροτήσουν άμεσα το μέτωπο της αντιπαράθεσης με την κυβερνητική πολιτική. Για τις ανάγκες και τα δικαιώματα μας οφείλουμε να ενισχύσουμε την πάλη για τον μισθό, την πάλη για τις εργασιακές σχέσεις, την πάλη για την ενίσχυση των δομών κοινωνικής πρόνοιας, την πάλη για ένα δίκαιο φορολογικό σύστημα, την πάλη για ένα ισχυρό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης, την πάλη για την ανατροπή της πολιτικής λιτότητας, την πάλη για να μην πληρώσουν οι εργαζόμενοι και τις ίδιες τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης. Τον δρόμο χαράζουν οι αγώνες των εργαζομένων , η πάλη του αγροτικού κινήματος και ο οριζόντιος συντονισμός των επιτροπών κόντρα στην υποταγμένη διοίκηση της ΠΑΣΕΓΕΣ, η πάλη των εργαζομένων στην WIND, τη Forthent, της HOL, η πάλη για υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων στο χώρο των τεχνικών, οι αγώνες των εργαζομένων στην ΗΜΕΡΑ, η πάλη των Stagers, η απεργία των λιμενεργατών. Αυτός ο δρόμος, ο δρόμος της συλλογικής αντίστασης αποτελεί την μόνη εγγύηση για την επίτευξη νικών για τα δικαιώματα και τις ανάγκες μας. Σε αντίθεση με ότι θέλουν να μας πουν, η ιστορία των αγώνων αποδεικνύει ότι μπορούμε να μπλοκάρουμε την πολιτική τους, μπορούμε να κερδίσουμε!
…η Συνδικαλιστική γραφειοκρατία όμως κοιμάται εσκεμμένα
Οι γραφειοκρατικές ηγεσίες των ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ κατ’ επιλογήν ευνοούν ένα κλίμα κοινωνικής ειρήνης και βοηθούν στο να περάσει η λογική του «εθνικού προβλήματος», της κρίσης που μας «αφορά το ίδιο όλος», που «όλοι πρέπει να καλύψουμε την τρύπα» και τελικά της πολιτικής σύγκλισης με την επιλογή του ΣΕΒ για μηδενικές αυξήσεις! Σήμερα η ΑΔΕΔΥ πιεζόμενη βάζει μια απεργία που η ΠΑΣΚΕ ούτε καν προπαγανδίζει ενώ αντίστοιχα στη ΓΣΕΕ η ΠΑΣΚΕ επιλέγει να μην μπει απεργία ώστε να διαφυλαχθεί το κλίμα ηρεμίας που τόσο έχει ανάγκη το ΠΑΣΟΚ σήμερα! Οι επιλογές αυτές είναι πλήρως αντίθετες με τις ανάγκες των εργαζομένων και της νεολαίας. Σε μια εποχή που η εργοδοσία και η κυβέρνηση εξαπολύουν έναν νέο γύρο σκληρών αναδιαρθρώσεων, όσοι επιλέγουν τον δρόμο της κοινωνικής ειρήνης αντικειμενικά διευκολύνουν τον δρόμο για την υλοποίηση των αντεργατικών μεταρρυθμίσεων, αποδυναμώνουν το εργατικό κίνημα.
10 Φλεβάρη ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ!
16 Φλεβάρη Διαδηλώνουμε ενάντια στο Πρόγραμμα Σταθερότητας!
Ως ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. παλεύουμε για την σύγκλιση απεργίας στις 10 Φλεβάρη από το μεγαλύτερο δυνατό σύνολο σωματείων. Η ΓΣΕΕ να ακούσει τις πραγματικές διαθέσεις των εργαζομένων και να βάλει απεργία με προοπτική. Μονάχα μέσα από τη συγκρότηση μαζικών αγώνων σε κάθε χώρο δουλειάς και συντονισμένα κόντρα στην κυβερνητική πολιτική, μονάχα μέσα από την πιο έντονη κοινωνική και πολιτική πάλη μπορεί να βελτιωθεί η θέση των εργαζομένων και της νεολαίας, να πετύχουμε νίκες. Καλούμε το σύνολο των δυνάμεων της αριστεράς και του κινήματος να παλέψουμε από κοινού σε αυτή την κατεύθυνση, να παλέψουμε για μια μαζική απεργία στις 10/12 κόντρα στις λογικές ειρήνης με την εργοδοσία και την κυβέρνηση. Καλούμε το σύνολο των εργαζομένων και της νεολαίας, το σύνολο των πρωτοβάθμιων σωματείων σε έναν συντονισμένο αγώνα που θα καταφέρει να βάλει ανάχωμα στον νέο γύρο επίθεσης, που θα καταγάγει νίκες προς όφελος των συμφερόντων της κοινωνικής πλειοψηφίας. Να ανατραπεί η πολιτική Σταθεροποίησης Κερδών και εκμετάλλευσης ανθρώπων! Στις 16 Φλεβάρη διαδηλώνουμε την άρνηση και την αντίσταση στο Πρόγραμμα Σταθερότητας που συγκεφαλαιώνει την αντιλαϊκή επίθεση.
Παλεύουμε για:
* Μόνιμη και Σταθερή Δουλειά για όλους – 5ήμερο, 7ωρο, 35ωρο
* Δημόσια Ασφάλιση για όλους, με μείωση των ορίων συνταξιοδότησης, αυξήσεις των συντάξεων – έξω τα ταμεία από τον χρηματιστηριακό τζόγο – κατάργηση των αντιασφαλιστικών νόμων Κατάργηση του θεσμού των επινοικιαζόμενων εργαζομένων, της άνισης μεταχείρισης των ξένων
* 1400 ευρώ κατώτατο μισθό – καμία μείωση των δημόσιων δαπανών για να πληρωθεί το ληστρικό «δημόσιο χρέος»
* Προστασία των ανέργων, επίδομα ανεργίας ίσο με το βασικό μισθό που διεκδικούμε – παραγραφή των δανείων – πλήρης υγειονομική κάλυψη, ο χρόνος ανεργίας να μετρά ως συντάξιμος
* Αύξηση της φορολογίας του κεφαλαίου – πάγωμα και μειώσεις των τιμολογίων των ΔΕΚΟ και των τιμών στα είδη λαϊκής κατανάλωσης
* Όχι στις ιδιωτικοποιήσεις και τα ΣΔΙΤ - όλες οι επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας (ενέργεια, επικοινωνίες, υγεία, ύδρευση, συγκοινωνίες) να είναι αποκλειστικά δημόσιες και με εργατικό – κοινωνικό έλεγχο
* Δικαίωση του αγώνα των Αγροτών! Να μην εφαρμοστεί η ΚΑΠ – κατοχύρωση, εγγύηση και βελτίωση του εισοδήματος των φτωχών και μεσαίων αγροτών, στήριξη και ενίσχυση των συνεταιρισμών ως προς την οργάνωση της αγροτικής παραγωγής και την μεταποίηση του προϊόντος.
* Να μην εφαρμοστεί το Πρόγραμμα Σταθερότητας. Κατάργηση του Συμφώνου Σταθερότητας – όχι στην πολιτική της ΕΕ, απειθαρχία στη Συνθήκη της Λισσαβόνας, πάλη για την έξοδο από την ΕΕ.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)